Polak – powinno brzmieć dumnie – dyskusja2

Polak ? powinno brzmieć dumnie ? dyskusja1

Samo stwierdzenie, że ?Polak ? powinno brzmieć dumnie?? sugeruje, że wcale nie musi tak brzmieć. I słusznie, bo rzeczywiście nie musi.
Historia Polski tak jak historie innych państw dowodzi, że w życiu narodów bywają okresy chwalebne, pełne czynów i zachowań szlachetnych, odważnych, a nawet bohaterskich, ale są też elementy wstydliwe, chętnie przemilczane lub nawet pomijane w szkolnej edukacji.

Potrzebna jest edukacja przygotowująca do życia

Narodowa duma powinna więc odnosić się do całokształtu narodowych zachowań historycznych podlegających obiektywnej ocenie, bez zbędnego patosu i ekscytacji elementami cnotliwej szlachetności i bohaterskim heroizmem walki ze złem i obroną jedności narodu i państwa.

Jedną z fundamentalnych zasad państwa demokratycznego musi być faktyczna równość wobec prawa

Jako Polak jestem dumny z:

? polskiej tolerancji religijnej (wyznaniowej), której efektem było udzielanie schronienia uchodźcom religijnym z krajów ich prześladowania (np. Bracia Czescy). Janusz Tazbir podsumowuje to krótko: od końca XVI w. w Polsce obowiązywała wolność wyznania!

Wolność wyznania w tamtych wiekach to prawdziwy powód do dumy!

? militarnych batalii w obronie ojczyzny przed inwazją agresorów z sąsiednich państw zarówno Wschodu jak Zachodu. Pomnikowym przykładem są zwycięskie bitwy pod wodzą Jana Sobieskiego (hetmana i króla Polski) z najsłynniejszą pod Wiedniem w 1683 r. ratującą Europę przed Turkami zagrażającymi chrześcijaństwu, które wtedy stanowiło także dobro polityczne.
Taka rycerska postawa Polaków w obronie ojczyzny i chrześcijańskich wartości ówczesnej Europy, to ciągle zasadny powód do dumy.
? patriotycznego oporu przed wynarodowieniem polskości z czasów ponad stu dwudziestu letnich zaborów, zaznaczonych heroicznymi zrywami powstań narodowych od Kościuszkowskiego (1794) do Styczniowego (1863 ? 1865) i w XX w. Powstania Wielkopolskiego (1918 ? 1919).
? odzyskania niepodległości w 1918 r.
? bohaterskiego przeciwstawienia się:
*agresji Bolszewickiej (1919 ? 1920)
znanej ze zwycięskiej Bitwy Warszawskiej.
*agresji Niemiecko ? Radzieckiej w
1939 r. i zbrojne uczestniczenie na
frantach II wojny światowej od Rosji
po Afrykę i zwycięskiej bitwy pod
Monte Casino.
? bohaterstwa Powstańców Warszawskich w 1944 r.
? powojennej odbudowy Warszawy i innych miast oraz całej Polski.
? zachowania narodowego patriotyzmu mimo kilkudziesięcioletniej indoktrynacji komunistycznej o wyższych wartościach internacjonalizmu proletariackiego.
? Ruchu Społecznego ?Solidarność?, zapoczątkowującego upadek komunizmu w Europie.
? transformacji ustrojowej po 1989 r. z socjalizmu na demokrację z gospodarką rynkową.
? dołączenia Polski do Wspólnoty Europejskiej i militarnych struktur obronnych Zachodu (NATO).
? polskich intelektualistów, przedstawicieli świata nauki i kultury wyraźnie zaznaczających polską obecność w świecie udokumentowaną przyznanymi Nagrodami Nobla.

Korzystajmy z naszych konstytucyjnych praw

Oto powody polskiej dumy, która umacnia poczucie mojej wartości narodowej jako Polaka i przekonanie o ważnym uczestnictwie Polski i Polaków w demokratycznym rozwoju współczesnego, nowoczesnego świata.

Jestem dumny także z tego, że mam świadomość polskich przewinień wobec innych narodów i naszych polskich słabości, które spowodowały wiele nieszczęść także własnemu narodowi.

Jednak po wyważeniu polskich zasług i przewinień pozostaje przewaga zasług, która w pełni upoważnia do poczucia dumy z tego, że jestem Polakiem.

Zapraszamy do dmuchania i przenoszenia ognia

A więc Polak, to na pewno brzmi dumnie!

Włodzimierz Foltynowicz

This entry was posted in Demokracja i wolność, Dyskusje społeczno - polityczne, Edukacja obywatelska i edukacja przygotowująca do życia, współdziałanie i współpraca, Życie społeczno-polityczne. Bookmark the permalink.

10 Responses to Polak – powinno brzmieć dumnie – dyskusja2

Comments are closed.